Mijn fundamenten

Door Arjen Uittenbogaard

Wat zijn mijn fundamenten als coach? Waar val ik steeds weer op terug? Welk gedrag staat mij voor ogen als ik individuen en teams coach? Als ik dat gedrag mis, of zelfs gedrag zie dat daar tegenin gaat, spreek ik mensen daar op aan, stel ik er vragen over. Welk gedrag is dat?
Deze vraag speelde onlangs in een omgeving waar we met een aantal coaches aan het werk zijn. Dan is het goed om af en toe wat afstand te nemen en het met elkaar te hebben over wat wij belangrijk vinden als wij aan het coachen zijn.

Op dit moment is dit voor mij een fundamenteel drietal:

  • Luister naar elkaar
  • Vraag om hulp
  • Maak fouten en leer

En in de agile veranderingen waar ik veel werk, voeg ik daar het volgende, misschien iets inhoudelijker, uitgangspunt aan toe:

  • Maak het kleiner

Luister naar elkaar Ik heb dit lang geformuleerd als ‘Praat met elkaar’. Hierin klinkt de eerste waarde van het agile manifesto in door, waarin de waarde van samenwerken wordt benadrukt. Met elkaar overleggen in plaats van elkaar documenten toesturen (en dat niet doen vóór ze ‘af’ zijn). Práát met elkaar!
Maar alleen praten is niet genoeg. Dat leidt nogal eens tot ‘argumenten stapelen’: de ander vooral duidelijk maken dat jij het bij het rechte eind hebt. En als die ander het nog steeds niet met je eens is, leg je het nog wel een keer uit. Praten verwordt dan al snel tot wachten tot de ander adem haalt, zodat jij weer wat kunt zeggen. Daarom benadruk ik het luisteren. In sessies vraag ik bijvoorbeeld wel eens of mensen kunnen herhalen wat de ander net zei. In de woorden van Covey: “Seek first to understand, then to be understood”.

Vraag om hulp Deze ben ik me bewust geworden dankzij de Core Protocols van Jim en Michele McCarthy. Ik was altijd de hulpvaardigheid zelve. Iemand hoefde maar te zuchten, of ik durfde hem niets meer te vragen. Dan deed ik het zelf al. Maar wat een onzin is dat. Op zo’n manier denk ik voor die ander en ontneem ik haar de kans om zelf “ja” (of “nee”!) te zeggen. zo houd je die ander passief. Ik wil juist dat mensen verantwoordelijkheid nemen voor hun werk, initiatief nemen. In dat licht vind ik het mooi als ze zèlf om hulp gaan vragen. Dat is geen teken van zwakte, maar juist van kracht!

Maak fouten en leer Verbeteren gebeurt alleen als er feedback komt op jouw experimenten. Als je denkt dat iets op een andere manier beter kan, probeer het dan uit. En let op wat de gevolgen zijn. Als die niet in de richting gaan die je verwachtte, kijk dan wat je hieruit kunt leren. In dit verband kom ik altijd weer met dit prachtige gedicht van Beckett:

Ever tried
Ever failed
No matter
Try again
Fail again
Fail better

Maak het kleiner Om ervoor te zorgen dat het werk door kan gaan, dat er resultaten worden geboekt, dat de feedback eerder komt, dat de klant gecommitteerd blijft, en wat niet meer meer, is dit uitgangspunt belangrijk. Omdat het nogal eens niet-intuïtief is, ben ik het meer en meer expliciet als uitgangspunt gaan benoemen. Op deze kom ik later in meer detail terug.

Arjen Uittenbogaard

Arjen is verhalenverteller. Een training van hem is een ervaring die je niet licht vergeet. Hij is ook regisseur van improvisatietoneel. Dat vindt hij een mooie metafoor voor zijn werk in het coachen van teams en individuen in organisaties die meer agile willen worden. Want dat is zijn expertise: agile werken. Daar heeft hij al twintig jaar ervaring mee en daar is hij goed in. Zijn hart gaat uit naar de menselijke kant van het werk, naar de communicatie en de samenwerking. Daarbij weet hij alles van complexe adaptieve systemen: omgevingen waarin niets is wat het lijkt, waar best practices je op het verkeerde been kunnen zetten en waar je steeds zult moeten experimenteren en leren. Ook heeft hij nog steeds lol van zijn achtergrond in object georiënteerde softwareontwikkeling: hij mag ontwikkelaars graag uitdagen op hun ontwerpen en de toepassing van design patterns daarin.

06 - 59 443 440

Andere posts

Klik hier