KPI feest

Door Arjen Uittenbogaard

Gevalletje beroepsdeformatie. Toen we dit weekend aan het wandelen waren in Overijssel, zag ik in een flits dit aanplakbiljet voor een KPI-feestweekend. Ik schrok. Dit kon toch niet waar zijn? En gelukkig was het niet waar. Ik had niet goed gekeken: de ‘I’ was een ‘J’. KPI’s zijn soms niet te vermijden, maar om er nou een feest omheen te organiseren, een heel weekend lang? Zelfs met Baby Blue, die DJs en een autorodeo erbij leek dat me toch wat te gortig.

Wat ik ook alweer tegen KPI’s heb? Meten is weten – toch? Als je niet weet waar je staat, weet je ook niet of je na een poosje vooruit bent gegaan – toch? En als het over een grotere organisatie gaat, wil je weten hoe het er over het geheel voor staat. Je hebt getallen nodig om te kunnen vergelijken en om een overall-beeld te hebben – toch? Zoals ik in het gratis e-book Agile veranderen is niet intuïtief schreef, is de hang naar het expliciteren, het meetbaar maken van bijvoorbeeld een verandering, een onbetwiste waarde die echt veranderen nogal eens in de weg staat. Voor je het weet kijk je alleen nog maar naar het scorebord en niet meer naar de wedstrijd; rijd je op de TomTom en kijk je niet meer naar de weg. Voor je het weet denk je dat alleen nog maar dat wat meetbaar is belangrijk is. Terwijl politiek, cultuur, emoties en ambities minstens zo bepalend zijn voor het succes van een verandering. Daarbij is het bij KPI’s altijd de vraag of je echt datgene meet wat je wilt bereiken, of dat je ‘proxies’ bekijkt. Afgeleiden, of representanten, die mogelijk, maar in sommige gevallen ook niet, een goede indicator zijn van het doel. En tenslotte: voor je het weet worden de KPI’s doelen op zich en dan is het hek helemaal van de dam. Als het belangrijk genoeg wordt gemaakt, wordt zo’n getalletje altijd wel gehaald, daar zijn we met z’n allen creatief genoeg voor. Ik denk dan altijd terug aan de organisatie waar CMMI level 3 het doel voor alle afdelingen was. Een paar weken voor de auditors kwamen, werden er mensen vrijgemaakt om de documentatie op orde te maken. En wonder boven wonder was uiteindelijk elke afdeling gecertificeerd. Maar of daarmee ook het werkelijke doel bereikt is, in dit geval de boel op orde en een betrouwbare manier van werken, is maar zeer de vraag.

KPI’s zijn niet te vermijden. Ze kunnen soms belangrijke inzichten geven. Maar ga er alsjeblieft prudent mee om. Misschien is het toch een goed idee om voor je ze gaat gebruiken een KPI-feestje te organiseren. Op zo’n feestje kan dan in elk geval ook de KPI van Jut op het programma: deelnemers krijgen een KPI en winnaar is diegene die de meest creatieve manier weet om er hoog op te scoren zónder het daadwerkelijke doel dichterbij te brengen. Opdat iedereen zich goed bewust wordt van de kracht maar ook van de beperkingen en risico’s van het werken met KPI’s.

Arjen Uittenbogaard

Arjen is verhalenverteller. Een training van hem is een ervaring die je niet licht vergeet. Hij is ook regisseur van improvisatietoneel. Dat vindt hij een mooie metafoor voor zijn werk in het coachen van teams en individuen in organisaties die meer agile willen worden. Want dat is zijn expertise: agile werken. Daar heeft hij al twintig jaar ervaring mee en daar is hij goed in. Zijn hart gaat uit naar de menselijke kant van het werk, naar de communicatie en de samenwerking. Daarbij weet hij alles van complexe adaptieve systemen: omgevingen waarin niets is wat het lijkt, waar best practices je op het verkeerde been kunnen zetten en waar je steeds zult moeten experimenteren en leren. Ook heeft hij nog steeds lol van zijn achtergrond in object georiënteerde softwareontwikkeling: hij mag ontwikkelaars graag uitdagen op hun ontwerpen en de toepassing van design patterns daarin.

06 - 59 443 440

Andere posts

Klik hier