Dans ze!

Door Arjen Uittenbogaard

Toen ik net begon aan een nieuwe opdracht schreef ik in mijn aantekeningen: “We zijn slaaf van de machine geworden.” Het was een citaat van iemand uit de CIO-office, de plek waar gepoogd werd voor de hele organisatie na te denken over de kwaliteit van werken. Hier werden werkprocessen en documentatiestandaarden beschreven. De spreker uitte zijn frustratie over de veel te formalistische manier waarop in de organisatie met deze producten werd omgegaan. Ondanks de beste bedoelingen raakte zo het vakmanschap binnen de organisatie verstikt in een dwangbuis van regeltjes. Dat herkende ik maar al te zeer. Ondertussen noteerde ik gelukkig ook goede vragen die toen ook al gesteld werden. Ik sprak een Product Owner die in de zomer al features aan het beschrijven was waarvan ze wist dat die op zijn vroegst minimaal een half jaar later zouden worden gerealiseerd. Haar terechte vraag was of ze hier niet beter mee kon stoppen omdat dit nergens op sloeg.

Ik ben altijd blij als ik gaande een verandering steeds vaker goede vragen hoor. Kan het kleiner? Wat is hiervan de waarde en wie bepaalt dat? Hoe kunnen we sneller feedback krijgen? Moeten we de ketenintegratietesten niet binnen de sprint trekken? En als er gaandeweg steeds minder verkeerde vragen worden gesteld. Want die bestaan echt wel. Hoe groot is een feature? Wie moet dit verder uitwerken en wanneer pakken ‘ze’ dit op? Op dergelijke vragen is het enige goede antwoord: “Dat is de verkeerde vraag…”
Tijdens de opdracht waaraan ik hierboven refereerde introduceerde ik de drieslag flow, cadans en samenwerking. Drie belangrijke begrippen die raakten aan de kern van de beoogde verandering. Toen ik het hierover met een van de teamleden had, was zijn reactie: “Die cadans voelt alsof ik een galeislaaf ben die moet roeien op het ritme van een trommelaar.” Een goede waarschuwing om op te passen dat niet het ene keurslijf domweg door het andere werd vervangen. Maar ook een mooie voorzet om aan te geven dat cadans bijvoorbeeld ook nodig is om samen muziek te maken.

Bij ons in het park is elk jaar een openlucht tangosalon. Beginners kunnen ’s middags lesnemen en ’s avonds is de dansvloer open voor wie maar wil. Het is leuk om naar te kijken. De beginners klemmen elkaar net iets te stevig vast, kijken veel naar hun voeten en botsen zo nu en dan tegen anderen aan. Gevorderden voelen elkaar blindelings aan, lijken overal ogen en voelsprieten te hebben en zwieren rond alsof er geen zwaartekracht is. Het orkest speelt steeds weer nieuwe nummers. Soms zit een stel even aan de kant, soms wisselen ze van danspartner. Er is niet één vooropgezet doel. Elk moment ontstaan nieuwe mogelijkheden. Iedereen danst en heeft plezier.
Dans ze! Een mooie wens in een verandering naar een meer agile organisatie.

Arjen Uittenbogaard

Arjen is verhalenverteller. Een training van hem is een ervaring die je niet licht vergeet. Hij is ook regisseur van improvisatietoneel. Dat vindt hij een mooie metafoor voor zijn werk in het coachen van teams en individuen in organisaties die meer agile willen worden. Want dat is zijn expertise: agile werken. Daar heeft hij al twintig jaar ervaring mee en daar is hij goed in. Zijn hart gaat uit naar de menselijke kant van het werk, naar de communicatie en de samenwerking. Daarbij weet hij alles van complexe adaptieve systemen: omgevingen waarin niets is wat het lijkt, waar best practices je op het verkeerde been kunnen zetten en waar je steeds zult moeten experimenteren en leren. Ook heeft hij nog steeds lol van zijn achtergrond in object georiënteerde softwareontwikkeling: hij mag ontwikkelaars graag uitdagen op hun ontwerpen en de toepassing van design patterns daarin.

06 - 59 443 440

Andere posts

Klik hier