Agile sprookjes – The Inner Game of Work

Door Arjen Uittenbogaard

Over de agile sprookjes
Elke paar weken post ik hier een sprookje dat ik maakte in een zakelijke context en schrijf ik over de kracht van zulke verhalen. Eerdere posts in deze serie waren:

The Inner Game of Work – een nieuw sprookje in de maak
Wanneer zich een gelegenheid aandient schrijf ik een sprookje. Deze week las ik The Inner Game of Work van Tim Gallwey. Het is een stuk dat aansluit bij een thema wat mij als coach de laatste tijd behoorlijk bezig houdt: continu verbeteren. Natuurlijk, zou je zeggen. Dat is toch wat je als coach altijd zou moeten bezighouden? Je kunt het ook afdoen als een wat afgekloven onderwerp. Bovendien is continu verbeteren nogal een containerbegrip: je kunt er alle kanten mee op. In de praktijk van teams en managers die ik coach ligt de nadruk de afgelopen tijd nogal eens op ‘focus’. Waar richt je je aandacht op? En dus ook: wat heeft minder je aandacht? Het artikel van Gallwey geeft hier een mooie kijk op. Ik heb besloten om er een sprookje bij te gaan maken.

Gallwey kende ik van zijn boek The Inner Game of Tennis, waarin hij beschrijft hoe hij spelers aandachtsoefeningen (dus geen technische aanwijzingen) geeft, waarmee hun resultaten drastisch verbeteren. In The Inner Game of Work past hij die werkwijze en de gedachtegang erachter toe op werk. Hij beschrijft overtuigend hoe we in ons werk maar al te vaak enkel op resultaten focussen. Productie draaien. KPI’s halen. Performance is waar het om draait. De teams waar ik mee werk hebben hier ervaring mee, met voor de hand liggende negatieve gevolgen. Ze hebben geen tijd om te verbeteren. In de metafoor van Covey: ze hakken als een dolle met botte bijlen en omdat ze nog zoveel bomen moeten kappen, nemen ze geen tijd om de bijlen te slijpen.
Naast performance noemt Gallwey ook ervaring en leren als aandachtspunten. Zonder ervaring en leren mist het fundament om performance te verhogen. Ervaring gaat over hoe je je voelt als je aan het werk bent. Als je verveeld bent, of juist gestressed, zal dat jouw performance niet ten goede komen. En leren gaat natuurlijk om het vergroten van jouw kennis en vaardigheden. Leer je niet, dan zul je snel genoeg achter lopen en ook daar gaat jouw performance onder lijden. Performance kan niet zonder ervaring en niet zonder leren. Deze drie aspecten beïnvloeden elkaar wederzijds.

Mij sprak het artikel erg aan. Ik denk dat ik er bij de coaching van anderen inspiratie uit kan putten en ook voor mijn eigen functioneren kan ik er baat bij hebben. Aanleiding genoeg om, verhalenmaker die ik ook ben, er een passend sprookje bij te gaan maken. Ik heb wat ideeën, maar een af verhaal is het bij lange na nog niet. De komende tijd ga ik op mijn verhalenblog het maakproces van dit nieuwe sprookje bijhouden. Houd die blog zo lang in de gaten, als het je interesseert. Als het sprookje klaar is, zet ik het natuurlijk ook hier erbij.
Tot die tijd blijf ik hier natuurlijk om de zoveel tijd sprookjes publiceren die ik al eerder eens maakte.

Arjen Uittenbogaard

Arjen is verhalenverteller. Een training van hem is een ervaring die je niet licht vergeet. Hij is ook regisseur van improvisatietoneel. Dat vindt hij een mooie metafoor voor zijn werk in het coachen van teams en individuen in organisaties die meer agile willen worden. Want dat is zijn expertise: agile werken. Daar heeft hij al twintig jaar ervaring mee en daar is hij goed in. Zijn hart gaat uit naar de menselijke kant van het werk, naar de communicatie en de samenwerking. Daarbij weet hij alles van complexe adaptieve systemen: omgevingen waarin niets is wat het lijkt, waar best practices je op het verkeerde been kunnen zetten en waar je steeds zult moeten experimenteren en leren. Ook heeft hij nog steeds lol van zijn achtergrond in object georiënteerde softwareontwikkeling: hij mag ontwikkelaars graag uitdagen op hun ontwerpen en de toepassing van design patterns daarin.

06 - 59 443 440

Andere posts

Klik hier